🎈

Lab 45 — แบบจำลองการขยายตัวของเอกภพ

Hubble's Law · Balloon Universe Model · กิจกรรม 1.2

KP Science · VPL02
🛠️ คลิก กาแล็กซีอ้างอิง (จุดสีแดง) แล้วคลิกกาแล็กซีอีกจุดเพื่อวัดระยะ
โหมด: บันทึกค่าเอง (Manual)
🎛️ โหมดการทดลอง
⚙️ ตัวแปร
⏱️ เวลา วิ
📏 อัตราขยาย a ×
🌀 จำนวน ดวง
📊 สถานะ
10.0 cm
1.00 ×
0/2
—
🎈 ลำดับการทดลอง
1 เป่าครั้งที่ 1
2 วัด d₁
3 เป่าครั้งที่ 2
4 วัด d₂ + คำนวณ
เริ่มต้น — กด "🎈 เป่าครั้งที่ 1" เพื่อพองลูกโป่ง

📋 ตารางบันทึกผล โหมดบันทึกเอง

กาแล็กซี ระยะ (ซม.) จากกาแล็กซีอ้างอิง ผลต่าง
Δd (ซม.)
ความเร็ว
v (ซม./วิ)
เป่าครั้งที่ 1 (d₁) เป่าครั้งที่ 2 (d₂)

📈 กราฟ ความเร็ว v กับ ระยะตั้งต้น d₁

ความชัน (Hubble จำลอง): —
R² (ความตรงเชิงเส้น): —
เวลา Δt ใช้คำนวณ: 5.00 s

🎯 จุดประสงค์การทดลอง

  1. อธิบายความสัมพันธ์ระหว่าง ความเร็วในการเคลื่อนที่ของกาแล็กซีจำลอง และ ระยะทางจากกาแล็กซีอ้างอิง
  2. อธิบาย การขยายตัวของเอกภพ จากแบบจำลองที่ใช้
⏱️ เวลาที่ใช้: 60 นาที
ในการทดลองจริง — ลูกโป่ง 1 ลูก, สติกเกอร์ 1×1 ซม. 5 ชิ้น, กระดาษกราฟ, ยางรัด, สายวัด, นาฬิกาจับเวลา

✍️ โหมด 1 — บันทึกค่าเอง (Default)

โหมดนี้ เลียนแบบการทดลองจริง นักเรียนต้องวัดระยะบนผิวลูกโป่ง อ่านค่า แล้วกรอกลงตารางด้วยตนเอง — เพื่อฝึก ทักษะการวัด การประมาณค่า และการบันทึกข้อมูล

1 จัดเตรียมแบบจำลอง

  • กำหนดให้ ลูกโป่ง = เอกภพ และ สติกเกอร์ = กาแล็กซี
  • เลือกจำนวนกาแล็กซี (default 4 ดวง: ก, ข, ค, ง + 1 ดวงเป็น กาแล็กซีอ้างอิง)
  • ปรับ อัตราขยาย a (default 2.0) และ เวลาเป่าครั้งที่ 2 (default 5 วินาที)

2 เป่าลูกโป่งครั้งที่ 1 + วัด d₁

  • กดปุ่ม "🎈 เป่าครั้งที่ 1" — ลูกโป่งจะพองถึงขนาดตั้งต้น (เส้นผ่านศูนย์กลาง ≈ 10 ซม.)
  • ใช้ เครื่องมือวัดบนหน้าจอ: คลิกที่ กาแล็กซีอ้างอิง (จุดสีแดง) แล้วคลิกที่กาแล็กซี ก, ข, ค, ง ทีละดวง
  • หน้าจอจะลากเส้นและแสดงระยะ (ซม.) — อ่านค่าและพิมพ์ลงตารางในช่อง "เป่าครั้งที่ 1 (d₁)"

3 เป่าลูกโป่งครั้งที่ 2 (5 วินาที)

  • กดปุ่ม "💨 เป่าครั้งที่ 2" — ลูกโป่งจะค่อย ๆ ขยายอย่างสม่ำเสมอ ใช้เวลา 5 วินาที
  • สังเกตว่า กาแล็กซีไกลเคลื่อนเร็วกว่า กาแล็กซีใกล้ — เพราะการขยายเป็นสัดส่วนกับระยะ

4 วัด d₂ + คำนวณ

  • เมื่อหยุดเป่า ให้วัดระยะใหม่อีกครั้ง (คลิก ref → คลิกกาแล็กซี) แล้วกรอกในช่อง "เป่าครั้งที่ 2 (d₂)"
  • กดปุ่ม "🧮 คำนวณ Δd, v" — ระบบจะคำนวณ
    • Δd = d₂ − d₁
    • v = Δd / Δt (Δt = เวลาเป่า)
  • กราฟ v กับ d₁ จะปรากฏพร้อม ความชันแสดงค่าฮับเบิลจำลอง (Hballoon)
💡 ข้อเสนอแนะการวัด
  • คลิกที่ จุดกลางของกาแล็กซี (ในการทดลองจริง วัดที่กึ่งกลางสติกเกอร์)
  • วัด ระยะสั้นที่สุดบนผิวลูกโป่ง (ไม่ใช่ผ่านกลาง)
  • เป่าด้วย อัตราสม่ำเสมอ เพื่อให้ Δd ตรงกับ scale factor
  • ติดสติกเกอร์ให้ กระจาย ระยะแตกต่างกัน (ใกล้/กลาง/ไกล)

⚡ โหมด 2 — บันทึกค่าอัตโนมัติ

โหมดนี้เหมาะกับการ เปรียบเทียบ/ตรวจสอบ หลังจากทำโหมดบันทึกเองแล้ว — ระบบจะวัดระยะ d₁, d₂ และคำนวณ Δd, v ให้ทันที

A สลับเป็นโหมด Auto

  • กดปุ่ม "⚡ บันทึกอัตโนมัติ" ด้านบน — ตารางจะเป็น read-only
  • กดปุ่ม "⚡ เริ่ม Auto" — ลูกโป่งจะเป่าครั้งที่ 1 และ 2 อัตโนมัติ
  • ระบบจะวัดระยะ d₁ → ขยายลูกโป่ง → วัดระยะ d₂ → คำนวณ Δd, v → วาดกราฟ

📋 ตัวอย่างตารางบันทึกผล (จากหนังสือเรียน)

ค่าตัวอย่างเมื่อ เป่าครั้งที่ 1 → 10 ซม. และ เป่าครั้งที่ 2 ใช้เวลา 5 วินาที:

กาแล็กซี เป่าครั้งที่ 1 (ซม.) เป่าครั้งที่ 2 (ซม.) Δd (ซม.) v (ซม./วิ)
ก2.03.51.50.30
ข2.75.32.60.52
ค4.08.34.30.86
ง5.510.95.41.08

❓ คำถามท้ายกิจกรรม

Q1 — ระยะทางบนผิวลูกโป่งเปลี่ยนแปลงอย่างไรเมื่อเป่าครั้งที่ 2

แนวคำตอบ: ระยะทางระหว่างกาแล็กซีจำลองกับกาแล็กซีอ้างอิงใน การเป่าครั้งที่ 1 น้อยกว่าการเป่าครั้งที่ 2 — ทุกระยะเพิ่มขึ้นเป็นสัดส่วนเดียวกัน

Q2 — ความเร็วของกาแล็กซีจำลองแต่ละกาแล็กซีเหมือนหรือต่างกันอย่างไร

แนวคำตอบ: กาแล็กซีจำลองเคลื่อนที่ด้วย ความเร็วต่างกัน โดย กาแล็กซีที่อยู่ใกล้กาแล็กซีอ้างอิงจะเคลื่อนที่ช้ากว่า กาแล็กซีที่อยู่ไกล

Q3 — กาแล็กซีจำลองใดเคลื่อนที่เร็วที่สุด และอยู่ห่างเท่าใดเมื่อเทียบกับอื่น

แนวคำตอบ: กาแล็กซี ง เคลื่อนที่เร็วที่สุด และอยู่ห่างจากกาแล็กซีอ้างอิงมากที่สุด

🌌 การขยายตัวของเอกภพ

ในปี ค.ศ. 1929 เอ็ดวิน ฮับเบิล (Edwin Hubble) สังเกตพบว่ากาแล็กซีต่าง ๆ ในเอกภพมีการ เลื่อนทางแดง (redshift) ของสเปกตรัมแสง ซึ่งบ่งบอกว่ากาแล็กซีเหล่านั้นกำลัง เคลื่อนที่ห่างออกจากเรา และเมื่อพล็อตกราฟระหว่าง ระยะทาง กับ ความเร็วในการถอยห่าง พบว่าได้ เส้นตรง — นี่คือหลักฐานชิ้นสำคัญที่ทำให้เรารู้ว่า เอกภพกำลังขยายตัว

v = H0 × d กฎฮับเบิล (Hubble's Law) — ความเร็วถอยห่าง (v) แปรผันตรงกับระยะทาง (d)
ค่าคงตัวฮับเบิล H₀
≈ 70 km/s/Mpc
(67–74 ตามวิธีวัด)
อายุเอกภพ (1/H₀)
≈ 13.8 พันล้านปี
ตั้งแต่ Big Bang
1 Mpc
3.086 × 10¹⁹ km
≈ 3.26 ล้านปีแสง

🎈 ทำไมต้องใช้ลูกโป่งเป็นแบบจำลอง?

ลูกโป่งเป็น แบบจำลอง 2 มิติของเอกภพ 3 มิติ โดยใช้ ผิวลูกโป่ง (สองมิติ) แทน ปริมาตรของเอกภพ (สามมิติ) — สติกเกอร์บนผิวลูกโป่งคือกาแล็กซี เมื่อลูกโป่งพอง ผิวจะ ยืดออกทุกทิศทาง ทำให้สติกเกอร์ทุกคู่ห่างกันมากขึ้น

▲ ลูกโป่งพองตัว — กาแล็กซีไกลถอยห่างเร็วกว่ากาแล็กซีใกล้

✨ ข้อสรุปสำคัญจากแบบจำลอง
  1. ทุกจุดบนผิวลูกโป่งเห็นจุดอื่นถอยห่าง — ไม่มี "จุดศูนย์กลาง" ของการขยายตัว (ทุกที่เป็น "ศูนย์กลาง" เสมือน) เช่นเดียวกับเอกภพจริง
  2. กาแล็กซีไกลถอยห่างเร็วกว่ากาแล็กซีใกล้ — เพราะระยะทั้งหมดถูก scale ด้วยอัตราส่วนเดียวกัน
  3. กาแล็กซีไม่ได้เคลื่อนที่ผ่านอวกาศ — อวกาศเองยืดออก — ทำให้ระยะระหว่างกาแล็กซีเพิ่มขึ้น

📐 ความสัมพันธ์ทางคณิตศาสตร์

ถ้าลูกโป่งพองด้วย อัตราขยาย (scale factor) a จากเส้นผ่านศูนย์กลางเดิม:

d₂ = a × d₁  ⟹  Δd = (a − 1) × d₁

ความเร็วของกาแล็กซีจำลอง:

v = Δd / Δt = (a − 1)/Δt × d₁

เปรียบเทียบกับกฎฮับเบิล v = H₀ × d จะได้ "ค่าฮับเบิลของแบบจำลอง":

Hballoon = (a − 1) / Δt

เช่น ถ้า a = 2.0 และ Δt = 5 วินาที จะได้ Hballoon = 1/5 = 0.20 / วินาที

🔴 Redshift — หลักฐานการขยายตัว

เมื่ออวกาศยืดออก คลื่นแสงจากกาแล็กซีไกลก็ ยืดออกตามไปด้วย ทำให้ความยาวคลื่นเพิ่มขึ้น (เลื่อนไปทางสีแดง) — เรียกว่า cosmological redshift

▲ คลื่นแสงยืดออกตามการขยายของอวกาศ ความยาวคลื่นเพิ่มขึ้น (z = Δλ/λ)

z = (λวัดได้ − λต้นทาง) / λต้นทาง ค่า redshift — กาแล็กซีไกลมาก z > 1, ใกล้สุดที่สังเกตได้ z ≈ 11

🌐 จากแบบจำลอง → เอกภพจริง

แบบจำลองลูกโป่ง เอกภพจริง
ผิวลูกโป่ง (2 มิติ)อวกาศ (3 มิติ)
สติกเกอร์ (กาแล็กซีจำลอง)กาแล็กซี / กระจุกกาแล็กซี
การพองลูกโป่งอวกาศขยายตัว (Metric Expansion)
Hballoon = (a−1)/ΔtH₀ ≈ 70 km/s/Mpc
เป่าแรง = พองเร็วDark Energy (เร่งการขยายตัว)
การหดตัว (ถ้าปล่อยลม)Big Crunch (สมมุติฐาน) — แต่ปัจจุบันเอกภพขยายตัวเร่ง
🔬 หลักฐานสนับสนุนการขยายตัว
  1. Redshift ของกาแล็กซีไกล — ฮับเบิล (1929)
  2. Cosmic Microwave Background (CMB) — รังสีเหลือจาก Big Bang ≈ 2.725 K
  3. สัดส่วนธาตุเบา (BBN) — H ~75%, He ~25%
  4. โครงสร้างขนาดใหญ่ของเอกภพ — สอดคล้องกับการขยายตัวจาก inflation

⚠️ ข้อจำกัดของแบบจำลอง